تکامل و پیشرفت سریع علم دامپروری با افزایش انتظارات دامپروران در رابطه با قابلیت افزودنی‌های خوراکی در تحریک رشد، محافظت از سلامت حیوان در برابر عوامل بیماری‌زای عفونی و بهبود پارامترهای تولیدی نظیر گوارش‌پذیری و جذب مواد مغذی و کیفیت گوشت، شیر و تخم مرغ تولیدی، همراه بوده است. دلیل اصلی بکارگیری افزودنی‌های خوراکی دستیابی به اثرات سودمندی است که مشابه این اثرات هنگام مصرف آنتی‌بیوتیک‌های محرک رشد (که مصرف آنها از تاریخ یکم ژانویه 2006 ممنوع شده است) مشاهده می‌شود. مصرف پروبیوتیک‌ها، پری‌بیوتیک‌ها و سین‌بیوتیک‌ها نتایج امیدبخشی را به همراه داشته است. پروبیوتیک‌ها که عمدتا با هدف حفظ تعادل جمعیت میکروبی روده دام مورد استفاده قرار می‌گیرند، به راهکاری مؤثر و کارآمد برای مقابله با عوامل بیماری‌زا (که سلامت دام و مصرف کننده را تهدید می‌کنند) تبدیل شده‌اند.  در این مقاله به تعریف پروبیوتیک‌ها، پری‌بیوتیک‌ها و سین‌بیوتیک‌ها خواهیم پرداخت. همچنین، معیارهایی را که می‌بایست در فرمولاسیون فرآورده‌های پروبیوتیکی مدنظر قرار گیرند مورد بحث قرار می‌دهیم. در این مقاله فهرستی رایج‌ترین پروبیوتیک‌ها و پری‌بیوتیک‌های پرمصرف و نمونه‌هایی از محصولات سین‌بیوتیک مورد استفاده در تغذیه دام ارائه شده است. بعلاوه، خواننده می‌تواند به خلاصه‌ای از یافته‌های علمی در رابطه با اثر پروبیوتیک‌ها، پری‌بیوتیک‌ها و سین‌بیوتیک‌ها بر سطح سلامت دام و طیور نیز در این مقاله دسترسی داشته باشد.

 استرس نه تنها موجب کاهش عملکرد تولید پرنده می‌شود، بلکه ذائقه و رضایت مصرف کنندگان برای گوشت و تخم مرغ را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. استرس موقعیت مقابل رفاه محسوب می‌شود. محور هیپوتالاموپیتوتاری-آدنوکورتیکال در طیور از فاکتورهای مترشحه از برجستگی میانی (شامل نوروپپتیدها، هورمون محرک آزادسازی کورتیکوتروپین و آرژینین وازوتوسین)، فاکتورهای مترشحه از غده هیپوفیز قدامی (شامل هورمون پلی پپتید، هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک (ACTH)) و فاکتورهای تولیدی توسط سلول‌های آدرنوکوتیکال (شامل هورمون گلوکوکورتیکوئید و کورتیکوسترون (CORT) تشکیل شده است. اغلب (نه همه) استرس‌ها موجب افزایش غلظت CORT در خون مرغ می‌شوند. غلظت‌های گزارش شده CORT خون (غلظت پایه و غلظت در زمان بروز استرس) در مطالعات مختلف متفاوت بوده است. این امر ضرورت اطمینان از اعتبار روش‌های سنجش کورتیکوسترون را نشان می‌دهد. از آنجائیکه گلوکوکورتیکوئیدها نسبت هتروفیل به لنفوسیت (H:L) را تحت تأثیر قرار می‌دهند، تغییر این نسبت تحت شرایط تنش، رخدادی طبیعی است. اعتبارسنجی روش‌های مورد استفاده در آزمایشگاه‌های مختلف برای ارزیابی نسبت H:L نیز ضروری به نظر می‌رسد. بعلاوه، تمایل روزافزودنی برای بررسی متغیرهای مختلف مؤثر بر تنش وجود دارد.